Diety Przyroda i zwierzęta Zdrowie w praktyce Przepisy Lifestyle Dziecko/Ciąża Rak/Nowotór/Guz Podróże Pasożyty

To wiecznie zielone drzewo w medycynie naturalnej znane jest jako środek wykrztuśny, moczopędny, antyseptyczny i przeciwbakteryjny.

Napary, wywary, nalewki czy syropy z sosny od wieków wykorzystywane są w medycynie naturalnej jako środki wykrztuśne (stymulują rzęski nabłonka błon śluzowych), moczopędne oraz dezynfekcyjne, antyseptyczne i bakteriobójcze w chorobach gardła i jamy ustnej.

Początek maja to zbiór kwiatów męskich sosny (młody pęd ) – Pinus. Obojętne jest z jakiego gatunku sosny pozyskamy kwiat męski, najczęściej będzie to pewnie sosna zwyczajna – Pinus sylvestris L., pospolita w naszych lasach. Kwiat męski sosny jest bardzo cennym surowcem zielarskim, ale trzeba go samodzielnie zebrać z natury lub własnej uprawy drzew.

Najlepszy jest kwiat tuż przed pyleniem, gdy straci pyłek jest mniej wartościowy. Nie polecam suszenia tego surowca, bowiem najcenniejszy jest w stanie świeżym.

Cechuje się sporą zawartości fitosteroli, flawonoidów, witamin (B, C), enzymów, cukrów, kwasów fenolowych, lignanów, fitohormonów i olejku eterycznego (pinen alfa i beta, borneol, octan bornylu, limonen, izoborneol, terpineol, karen, felandreny, kariofilen, kamfen).

Działanie: wykrztuśne, odkażające drogi oddechowe, antybakteryjne, odżywcze, wzmacniające, hipocholesterolemiczne (obniżające poziom cholesterolu we krwi), przeciwzapalne, moczopędne, rozgrzewające, przyspieszające wentylację płuc, pobudzające krążenie krwi (szczególnie ważne przy przeziębieniu).

Wskazania:

choroby zakaźne,

przeziębienie,

osłabienie w okresie zimowo-jesiennym,

stany zapalne przydatków u kobiet,

zapalenie i przerost gruczołu krokowego,

stany zapalne układu moczowego (wspomagająco),

kaszel, chrypka,

zapalenie oskrzeli i zatok;

spadek odporności na zakażenia,

miażdżyca;

choroby autoimmunologiczne (wspomagająco).

 

Pora zbioru: pędy można zbierać od lutego, kiedy pokryte są jeszcze łuskami i żywicą, ale nie wypuściły jeszcze igieł. Zwykle robi się to jednak na początku maja. Natomiast korę najlepiej pozyskiwać po roztopach, gdy puści już soki.

                                     

Syrop z pędów sosny wg dr Różańskiego

Kwiaty męskie łatwo zbiera się rękoma, odłamując kwiatostany na szczytach pędów. Odłamywać wraz z otaczającymi łuskami ochronnymi. Nie przeszkadza obecność igliwia zebranego przypadkowo. Kwiatostany męskie sosny wkładać do słoików zwilżając spirytusem i przesypując warstwowo cukrem lub zalewając miodem.

Ja użyłam cukru kokosowego jest dużo zdrowszy i ma niski indeks glikemiczny.

                                     

Ugniatać i rozcierać nieco drewnianą pałką. Na końcu dać trochę gorącej przegotowanej wody, znów zasypać cukrem i zwilżyć spirytusem, zakręcić i pozostawić w ciepłym miejscu, najlepiej na słońcu.

Dla stabilizacji składu można z cukrem dodać trochę kwasku cytrynowego lub askorbinowego krystalicznego, albo bursztynowego, fumarowego lub jabłkowego. Po kilku tygodniach (minimum miesiąc) odcedzić uzyskany ekstrakt. Dodać miodu (jeśli wcześniej ni był dodany), ewentualnie propolis lub sok malinowy.

Możliwy jest dodatek dobrego czerwonego wina lub rumu dla konserwacji i wzmocnienia działania.

                                         

Co kilka dni wstrząsać słoik z surowcem ekstrahowanym. W czasie wkładania surowca do słoików i przesypywania cukrem nie szczędzić spirytusu lub rumu, które dobrze ekstrahują składniki czynne kwiatów sosnowych. Aktywne substancje kwiatów sosny nie rozpuszczają się w wodzie. Zbyt mała ilość spirytusu uniemożliwi uzyskanie wartościowego wyciągu i należyte wypłukanie z ciał czynnych surowca. Zresztą osobiści polecam potem powtórnie ten sam surowiec zalać niewielką ilością gorącej wody z cukrem, dla odzyskanie tego co jeszcze zostało, przynajmniej tak zostawić na 3 dni, po czym połączyć z wyciągiem głównym.

                                        

                  Pędy z cukrem kokosowym i propolisem na alkoholu i wodą, po 2 tygodniach przebywania na słońcu

Przechowywać w lodówce. Zażywać kilka razy dziennie po 1 łyżce.

Nie należy wierzyć autorom, który twierdzą, że samo zasypanie surowca cukrem umożliwi uzyskanie gęstego syropu; surowiec zawiera zbyt mało wody, aby tak się stało, to nie są soczyste owoce.

W razie przeziębienia, zapalenia gardła, chrypki lub kaszlu dodawaj łyżkę syropu do herbaty lub spożywaj po posiłku (jednak nie więcej niż 3 łyżki stołowe dziennie).

                                      

 

Inhalacje

W 0,5 l wody zaparz 3 łyżki igliwia sosnowego. Następnie przelej całość do miski i wdychaj opary pod przykryciem z ręcznika przez 10-30 min. Do gorącej wody możesz też dodać kilka kropel gotowego olejku eterycznego. Takie inhalacje działają korzystnie na podrażnione błony śluzowe i ułatwiają oddychanie.

Napar z igliwia

2 łyżki świeżych, dokładnie rozdrobnionych i umytych igieł sosny zalej szklanką wrzącej wody. Odstaw pod przykryciem do zaparzenia, a po ostygnięciu odcedź. Pamiętaj, by pić napar bezpośrednio po przygotowaniu.

 

                                                         

 

Do kąpieli

Igliwie sosny przygotowane do inhalacji można również dolać do wanny z gorącą wodą. Taka kąpiel działa rozgrzewająco, łagodzi dolegliwości reumatyczne i bólowe. Wykazuje również ogólne działanie wzmacniające i może być pomocna w niektórych chorobach skóry (łuszczycy, grzybicy czy łojotoku).

Na szczęście powszechna w Polsce odmiana sosny Pinus sylvestris nie ustępuje tej nadmorskiej pod względem właściwości zdrowotnych.


Wsparcie odporności

Ze względu na wykazany w badaniach bogaty i różnorodny skład uważa się, że surowce pozyskiwane z sosny zwyczajnej mogą zapobiegać niektórym chorobom przewlekłym związanym z procesami starzenia się5.

Być może to ogólnoustrojowe działanie sprawia, że sosnę tak chętnie wykorzystuje się przy przeziębieniach i schorzeniach, którym towarzyszą kaszel, stan zapalny czy podrażnienie błon śluzowych. Istotnie, badania wskazują, że olejek działa stymulująco na układ immunologiczny i można znaleźć go na etykietach preparatów stosowanych w profilaktyce i terapii chorób układu oddechowego, zaburzeń wydzielania żółci, stanach skurczowych dróg żółciowych czy niestrawności6.


                       Sosna zwyczajna neutralizuje bakterie, wirusy i grzyby
Właściwości przeciwzapalne

Choć obecnie trochę rzadziej ekstrakty z sosny dodaje się do maści czy kremów stosowanych przy stanach zapalnych, badania potwierdzają, że mogą one łagodzić tego typu dolegliwości (np. reumatyczne, nerwobóle, nadwerężenia mięśni). Okazuje się, że kora sosny zawiera związki hamujące wytwarzanie mediatorów stanu zapalnego7.
Przeciwko grzybom i bakteriom

Olejek sosnowy jest często stosowany jako naturalny środek dezynfekujący i odkażający, neutralizujący bakterie, wirusy i grzyby. Może być skuteczny m.in. w przypadku grzybów i bakterii Candida albicans, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae czy Staphylococcus aureus8.


Potencjał przeciwnowotworowy

W jednym z badań stwierdzono, że ekstrakt z igieł sosny zwyczajnej na komórki rakowe w przypadku nowotworu piersi, a jeszcze silniejszy efekt wykazuje olejek eteryczny - zarówno w przypadku nowotworu HER2-dodatniego, jak i HER2-ujemnego. Zdaniem autorów jest to najsilniejszy efekt cytotoksyczny ze wszystkich mierzonych do tej pory ekstraktów pochodzących z różnych gatunków sosny, a ekstrakt z igieł sosny zwyczajnej i olejek eteryczny wykazują potencjał jako środki chemoprewencyjne lub chemoterapeutyczne w przypadku guzów gruczołu mlekowego, które nie reagują na leczenie endokrynne9.

Inni badacze stwierdzili z kolei, że leelamina wyizolowana z kory sosny wykazuje silne wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe na czerniaka złośliwego. Substancja ta w tym samym czasie hamuje aktywność 3 głównych ścieżek sygnałowych w komórkach czerniaka, które w ok. 70% regulują rozwój tej choroby. Dzięki ich zablokowaniu transport wewnątrzkomórkowego cholesterolu niezbędnego do wzrostu czerniaka zostaje zablokowany, a sam nowotwór obumiera10.

 

Przeciwwskazania

Ważne: preparaty z pąków sosny są przeciwwskazane w niektórych chorobach nerek, mogą też powodować reakcje alergiczne.

Podczas ciąży i karmienia piersią ich stosowanie należy skonsultować z lekarzem.

Z kolei ekstrakt z kory sosny może powodować rozdrażnienie i zmęczenie lub wchodzić w interakcje z lekami, a olejek sosnowy podrażnia skórę i błony śluzowe, czy nawet (w dużych dawkach) powoduje problemy z pracą ośrodkowego układu nerwowego i stany depresyjne.


Żródła:

http://rozanski.li/1750/flos-pini-masculinum-kwiat-meski-sosny-w-fitoterapii/

Magn. Reson. Chem 2006; 44: 633-636; J. Agric. Food Chem. 1999; 47 (10); 3954-3962; Phytochemistry 1996; 4: 1185-1189
Journal of Essential Oil Research 2000; 12 (5): 559-565
 J. Agric. Food Chem. 2005; 53 (15): 5922-5931
 J Pharmacol Exp Ther 2015; 353 (1): 9-16
 Nutr Cancer. 2006; 56 (2): 162-71
 Post Fitoter 2012; (4): 211-215
 J. Agric. Food Chem 2004; 52 (25): 7532- 7540
 J Ethnopharmacology 2002; 83 (1-2): 73-77; Rev Ital EPPOS 1991; 4:37-49; Int J Aromather 2004; 14:192-7; Pharm Weekbl Sci 1986; 8: 289-92
 Pharmacogn Mag. 2015; 11 (Suppl 2): S290-S29
 Mol Cancer Ther 2014; 13 (7): 1690-703; Mol Cancer Ther. 2014; 13 (7): 1679-89.

 



<< poprzedni artykuł następny artykuł >>

Dodawanie komentarzy do wpisu możliwe po zarejestrowaniu i zalogowaniu.

izla.pl 2015-17
Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i rozpowszechnianie treści i zdjęć bez zgody autorki zabronione.